23 Mart 2010 Salı

dogdum...buyuyorum...

13 Mart 2010 Cumartesi

sut veyin banaaaa!!!!

12 Mart 2010 Cuma

ismini de verdik :)

7 Mart 2010 Pazar

Ilk aylar..




Evden çıkmadan önce
Annemi çok yormuşum
Banyo sonrası uyku keyfi
Annesinin minigi

Melekler seni hep guldursun canim yavrum

İlk haftalar kilo vermek normalmiş dedi doktor amca
Ben de büyücem inşallah...

Rolla da havalar çabuk ısındı

Ağzımın bu  haline annemle babam çok gülüyorlar :)

Hastanedeki ilk günlerimiz


Annemin kucağındaki ilk halim
bu doktor niye böle kara yaaa:)

Baba kucağı
Minnacık eller

Cok da fotocenikim heeee :)

Artik ben de varim... :)








yaklasik 12 saatlik bekleme ardindan sayin Zeynep Sude Kaya tesrif ettiler...

Bekleyis...


Guzel kizimiz gelsin diye tam 12 saat bekledik...Kah aci cektik kah gulduk, zor ama bir o kadar heyecanli ama sonucta cok sevincli bir bekleyis oldu:)

5 Mart 2010 Cuma

Kizimiz Gelmeye karar vermis...



Sancilarimiz artinca hemen hastaneyi aradik ve onlarda carcabuk gelmemizi soyledi... Biraz sancili da olsa uzun yolu rahat bir sekilde alip hastaneye vardik bizi hemen 'evaluation room' dedikleri muayene odasina aldilar ne durumdayiz kizimiz hakkaten geliyor mu yoksa bize saka mi yapiyor diye!!!

Heyecan Basliyor...

1 mart gecesi bulundugum o karanlik evimden artik cikmaya karar vermistim... Cok da fazla olmayan esyalarimi topladim, evimin disinda surekli bana seslenen, benimle konusan, beni ne kadar sevdiklerinden bahseden adamla kadini gormek icin daha fazla beklememeye karar verdim.Tabi onlar benim bu kararimi anlamis olacaklar ki yeni gidecegim dunyada hastane dedikleri o binaya dogru yola cikmislar bile coktan... :)
Neyse Hikayenin bundan sonrasini onlar anlatsin siz de okuyun :)))

Iste Geldimmmmm...


Tam 39 haftadir annemi babami meraklardan meraklara surukledim ama sonunda onlari daha fazla bekletmeye dayanamadim ve 2 mart 2010 gunu saat tam 13:16da dunyaya geldim...Oyle kolay kolay da gelmedim hem o kadar beklediler azcik daha nazimi ceksinler dedim gerci canim annem biraz yoruldu ben gelirken ama olsun o bana kizmaz ki... :) zaten gelir gelmezde bagrina basti kokladi beni hic kizmadigini gosterdi...Babam mi? Elindeki fotograf makinesiyle oyle butunlesmistiki her ani olumsuzlestirmek istiyordu!!! Ama fotograflarimi cekerken flastan cok onun gozlerinin ici parliyordu sevincten!!! :)