12 Ocak 2011 Çarşamba

Kızıma doyamadığım, bol bol öptüğüm bir ayı daha geride bıraktık.Bu ay Zeynep Sudemiz neler yapmış bakalım....Kızımız artık sıralıyor.Sürekli elinden tutup onu yürütmemizi istiyor.İlk başlarda iki adım atınca yorulan Zeynep Sude, şimdi hızlı adımlarla evi bir güzel turluyor.İşten gelir gelmez çanta bir yana biz yürüme turlarında :)) Benim yardımım olmadan yürüyeceği günü iple çekiyorum..Umarım ilk adımlarını atarken kızımın yanında olabilirim..Bu yüzden yürümek için haftasonlarını yada akşam saatlerini seçersen beni çok sevindirisin kızım :))Kızımız artık hayırı çok rahat anlıyor..Yapmaması gerektiğini biliyor ama bizi taktığını pek söyleyemeceğim yine bildiğini okuyor:))Biz ne kadar hayır,cız,olmaz desekte önce bir gülücük atıyor sonra yoluna devam ediyor.Çekmeceler ve dolaplar en favori yerleri.. Karıştırmaktan büyük bir zevk alıyor.Birde o minik parmakları sıkıştırma riskimiz olmasa bırakacağım vallahi.. Ah yaramaz kızım benim ah..Birşey kırarsında canın yanar diye evime doğru dürüst birşey bile alamıyorum sırf sen rahat rahat oyna diye..Annelik böyle birşey işte..Onun yüzünü gördüğün anda senin isteklerin hep ikinci planda kalıyor..Önceliğimiz hep O.
Birde kızımla oynadığımız ceee oyunumuz var tabi..Artık cee leri kendi bana yapıyor..Perdeyle yüzünü kapatıyor, perdeyi kaldırdığında ben cee diyorum yada koltuğun arkasına geçiyor..bana bakıyor ben cee deyince yine koltuğun arkasına giriyor..Biz buna çok gülüyoruz..hehehe.
Zeynep Sude bu ay itibariyle kendi kendine yeleğini çıkarabiliyor.Anneanne, dede, adda,attı, mama,baba diyebiliyor.Gidene bye bye yapıyor.Yüzüne,saçına su gelmesinden hoşlanmıyor. Paltolar giyildiğinde bir yere gidileceğini anlıyor.Hemen onu almazsak onu bırakıp gideceğimizi düşünüyor..Kapı açıldığında kapıya doğru hızla koşuyor. İsmini biliyor.İsmiyle seslenildiğinde hemen bakıyor.Tepkileriyle neyi istediğini veya neyi istemediğini çok rahat anlatabiliyor.Susadıysa bardaklara ağlıyor,karnı acıktıysa biberonu alıyor veya görür görmez ısrarla onu istiyor.Beğenmediği yiyeceğe ağzını kitliyor,yemiyor.Müzik sesinde sallanmaya başlıyor,gülüyor,alkış yapıyor.Yerde bulduğu,eline geçirdiği herşeyi ağzına alıyor.En güzeli de bu ay ilk defa anne demesi.Tam 29.01.2010 tarihinde saat 20:10 u gösterirken tüm harfleri doğru çıkararak anne dedi.Bilinçlimi dedi bilmiyorum ama beni çok mutlu etmeye yetti..Artık yeni bir diş haberiyle yazımı bitirmek gelenek oldu..Pazartesi günü kızım 7.dişinide alttan patlattı.Üçüncü dişide uzayınca altta üç sevimli diş gözükecek..yavrum sana soruyorum bu kadar tatlı olmak zorundamısın?

2 Ocak 2011 Pazar

9 aylık oldu prenses

Evdede zaman cok guzel geciyor hehehe

Disari cikamiyoruz cok sogukk

Süüslüüü
Ortaligi toz duman ederken..

Yasasin mama sandalyem var..


Tam da disari cikmak uzereydik off

Masumiyet..
Annemin beresini aldim ohhh

Dislerime daha yakindan bakin :))

Sirinligin boylesi..

Kızımız her gecen gün tatlılığına tatlılık katarak biraz daha büyüyor.Babası diyor ki kızım standartları o kadar yükseltti ki artık her çocuk bana güzel gelmiyor :)) Baba yüreği ve dobracılığı işte naparsın :))kızımız olduğu için muhakkak böyle hissediyoruzdur ama bir çocuğun her halimi şirin olur..bende anne torpili geçiyorum bu arada :))Şirinem benim o..Bu ay havalar birden bire çok soğudu.Kar yağacak dendi ama beklenen kar bir türlü istanbul'a gelmedi..durum böyle olunca hastalıktan yeni kalkmış kuzumu yeniden hasta etmeyelim diye hiç dışarı çıkmadık.Bütün ayı neredeyse evde geçirdik..arada birkaç saatliğine alışveriş merkezine kaçtık hepsi bu..Bu arada amerikadayken neriman abla zeynep sudeye kalın bir ayaklı palto getirmişti..Ben onun ismini kar montu koymuştum.Bu havalarda o kadar iyi geldi ki..Biraz büyük gelse de hep onu kullandık..
Sude'de bu aralar bir yün zaafı başladı..Bere, hırka, yelek, battaniye ne olursa olsun farketmiyor hemen yanına yanaşıp parmağını emiyor.Bir yere gidecekse elindekini kesinlikle bırakmıyor onunla birlikte gidiyor.Bazen şapka takıyorum aslında takamıyorum demem lazım çünkü kuzum benim bırakmıyor..kafamdan çekip alıyor:)
Bunun dışında yürüme alıştırmalarına son hızla devam..Koltuklara tutunarak yavaş yavaş sıralasa da daha yürümeye vakit var..Yürümeye başlasa da biz de biraz rahatlasak.Herkes yürümeye başlayınca işlerin daha zor olacağından bahsediyor ama ben pek öyle düşünmüyorum..zaten şimdi de karıştırmadık yer bırakmıyor.Yüreğimiz hep ağzımızda bir şey olacak diye..geçen gün annemlerde burnunu sehpaya çarptı.hemen buzla müdahale ettik..Çok şükür ki birşey olmadı.Yavrum benim çok ağladı..ne kadar kollasan da bir anda herşey oluveriyor. Gerçekten çocukları Allah koruyor..yoksa iki değil dört gözümüz bile olsa bu afacanlara yeteceğini sanmıyorum..
Bu ay kızımıza mama sandalyesi aldık.Aslında uzun zamandır böyle bir düşüncemiz vardı.İşten arkadaşlarla konuşuyordum alma hiç oturmuyorlar verilen para boşuna diyorlardı vazgeçiyordum.filiz ablayla(eski işyerimden arkadaşım) konuşuyordum.Al ne olacak fiyatları zaten uygun ben çok kullandım diyordu.Annem al derken kayınvalideme göre gereksiz geliyordu.tabi ben bu esnada sürekli gelgitlerdeydim.En sonunda almaya karar verdim..Zaten daha önce araştırmıştım markaları..İstediğim özellikleri bulunduran VİB marka mama sandalyesi aldık.Kırmızı renkte.Uniseks bir renk olsun dedik.İkincide kullanır diye:))Şimdi de iyi ki almışız diyoruz..Yemek öğünlerinin dışında da oturabiliyor içinde..Babanneside çok memnun kaldı.O orada oturuken o da evi süpürebiliyor artık :)) Bu arada Emine halası da kızıma telefon almış..Malum evdeki telefon ve kumandalara Zeynep Sude el koymuş durumda.Babannesi her fırsatta kızıma bir telefon alın deyip duruyordu zaten.Işıklı telefonumuz müzik çalıyor, sayıları ve harfleri söylüyor..şimdilik kızım sadece müzik kısmıyla renkli ışıkları yakalamakla ilgileniyor..Zeynep Sude adına tekrar teşekkür ederiz halası..
Mama sandalyesi demişken bu ay ilk defa internette dolaşırken bulduğum bir tarifi yaptım kızıma.Bir kaseyi ikiletmeden bitirdi..balkabaklarıyla birlikte 2 tane gün kurusu ve yarım avuç kuru üzümü yumuşayıncaya kadar haşladım..Hepsini robottan geçirip biraz daha tatlansın diye pekmez ilave ettim..çok severek yedi..afiyet olsun benim kızıma..o yesin anne daha neler yapar ona.
Güzel kızımız büyüdükçe uyku düzenimiz bozuluyor..Her zaman olmasa da bazı geceler tabiri yerindeyse canımıza okuyor fıstık..Anakucagında uyuttuktan sonra yatagına koyuyorum..yatar yatmaz sanki sensörü varmış gibi şöyle bir dönüveriyor,yatagın kenarlarından tutup hemencecik kalkıveriyor..Sonrada bana bakıp gülümsüyor..sabır deyip sesimi çıkarmıyorum..kucagıma alıyorum.ışıkları açmadan tekrar anakucağına oradan tekrar yataga..bazen bunu seriye bagladıgımız oluyor..tabi birde bu serinin ninni ayagı var..dandini dandini dastanadan bir giriyoruz hu allah hu allah sudeye uyku ver allah tan cıkıyoruz..ancak saat ilerledikçe sabretmek daha da zor oluyor..Sevgili kızım söz uçar yazı kalır misali..ileride bu sayfaları okudugun zaman bil ki sabaha kadar ayakta kalıp seninle oynayıp sonrada uykusuz şekilde işe gittiğim çok günler oldu..umarım bu satırları okuyp anlayacak yaşa geldiğinde yazık ya anneme neler yapmışım bari şimdi onu üzmeyeyim dersin :))
Son olarak bu ay üstten 4. dişimizin çıktıgını da söyleyelim.( 15.12.2010) Bir bir hepsi inci gibi sıralanıyor..Şu anda üstte 4 altta 2 tane olmak üzere toplam 6 adet dişimiz var..ısırınca fena acıtıyorlar :))
Bu arada güle güle 2010, hoşgeldin 2011...

Dedeyle Fis Fis Kayikci..

video

Babaya Cevap: De-De-De :D

video